Terapia zaburzeń seksualnych

Terapia seksualna to kompleksowe podejście psychoterapeutyczne do leczenia funkcjonalnych zaburzeń seksualnych rozwijane przez kolejne grupy badaczy i klinicystów, czerpiące z różnych podejść teoretycznych. W swojej klasycznej postaci jest formą krótkoterminowych oddziaływań służących szybkiemu usunięciu problemu. Oddziaływania te kierowane są do pary lub do jednostki.

Terapia seksualna czerpie z następujących ujęć teoretycznych:
behawioralnych – metody instruktażowe, treningowo-ćwiczeniowe, koncentracja na doznaniach zmysłowych, trening autogenny, systematyczna desensytyzacja (w klasycznej postaci terapii seksualnej stosowane najczęściej),
poznawczych – metody edukacyjne, kwestionowanie mitów, dotychczasowych przekonań i wierzeń na temat seksualności,
psychodynamicznych – analiza konfliktów wewnątrzpsychicznych związanych z seksualnością i wpływu, jaki one mają na funkcjonowanie w związku,
systemowych – analiza funkcji objawów w systemie, jaki tworzy para, praca nad komunikacją w związku, praca nad konfliktami i trudnościami w relacji z punktu widzenia pary i dynamiki relacji.

W psychoterapii indywidualnej najczęściej jest to:
podejście psychodynamiczne – analiza nieuświadamianych konfliktów i przeżyć, mechanizmów obronnych i relacji z innymi z perspektywy indywidualnych przeżyć jednostki,
podejście poznawczo-behawioralne – analiza (weryfikowanie prawdziwości, trafności, użyteczności) przekonań, założeń, wierzeń, analiza strategii rozwiązywania problemów i radzenia sobie, analiza zachowania i strategii działania, analiza wewnętrznego dialogu prowadzonego ze sobą przez pacjenta.

W terapii par to najczęściej:
podejście psychodynamiczne – polegające na analizowaniu wpływu nieświadomych procesów na funkcjonowanie w związku,
podejście systemowe – zwracające uwagę na swego rodzaju funkcjonalność objawu, który może być sposobem na rozwiązanie innego problemu, np. niepozostawania w bliskości z partnerem,
podejście behawioralno-poznawcze – dające możliwość zrozumienia, co się dzieje w parze w kategoriach wzajemnego wzmacniania bądź osłabiania różnych reakcji.

Dla wielu osób seksualność, a więc także problemy w tej sferze życia, są w dalszym ciągu tematem tabu i czymś, o czym nie powinno się rozmawiać. Często powoduje to, że zamiast aktywnie poszukiwać pomocy, Pacjenci przez długi czas pozostają sami z problemem, któremu niejednokrotnie można byłoby szybko i sprawnie zaradzić. Warto podkreślić, że w przypadku doświadczania tego typu trudności – szukanie wsparcia to żaden wstyd. Wręcz przeciwnie: sięgnięcie po profesjonalną pomoc może nie tylko uchronić nas przed pogłębieniem się problemu, ale także przywrócić radość z przeżywania swojej seksualności.